جودت ییلماز، معاون رئیسجمهور ترکیه، در جریان سخنرانی کلیدی خود در نمایشگاه معتبر صنایع دفاعی، هوانوردی و فضایی SAHA EXPO، اظهاراتی قابل تأمل را مطرح کرد که بازتاب گستردهای در محافل سیاسی و اقتصادی یافت. وی با تأکید بر اهمیت استراتژیک و حیاتی صنعت دفاعی، به صراحت اعلام کرد: «کشوری که صنایع دفاعی نداشته باشد، نمیتواند سیاست خارجی مستقلی را دنبال کند.» این سخنان، جوهرهای عمیق از پیوند ناگسستنی میان توانمندیهای دفاعی بومی و استقلال ملی را روشن میسازد و بر لزوم خودکفایی در این حوزه تأکید دارد.
معاون رئیسجمهور ترکیه در واقع به یکی از بنیادیترین اصول حاکمیت کشورها در عرصه بینالملل اشاره داشت. در دنیای پر چالش امروز، وابستگی به منابع خارجی برای تأمین نیازهای دفاعی، میتواند به اهرم فشاری قدرتمند در دست دیگر کشورها تبدیل شود. کشوری که برای تسلیحات، فناوری و تجهیزات نظامی خود به دیگران متکی است، همواره در معرض محدودیتها، تحریمها و دخالتهای احتمالی در تصمیمگیریهای سیاسی و نظامی خود قرار دارد. این وابستگی، به طور مستقیم، توانایی آن کشور را در پیشبرد منافع ملی و اتخاذ مواضع مستقل در عرصه بینالملل تضعیف میکند و عملاً استقلال سیاست خارجیاش را خدشهدار میسازد و آن را در برابر فشارهای خارجی آسیبپذیر میسازد.
نمایشگاه SAHA EXPO خود بستری برای نمایش پیشرفتها و دستاوردهای چشمگیر ترکیه در حوزه صنایع دفاعی است. این کشور سالهاست که با سرمایهگذاریهای عظیم و برنامهریزیهای استراتژیک، مسیر خودکفایی در تولید تجهیزات نظامی پیشرفته را با جدیت دنبال میکند. هدف نه تنها کاهش وابستگی به خارج، بلکه تبدیل شدن به یک صادرکننده و بازیگر کلیدی در بازارهای جهانی فناوری دفاعی است. سخنان ییلماز در چنین فضایی، پیامی قوی به جامعه داخلی و بینالمللی ارسال میکند که ترکیه استقلال و حاکمیت خود را از طریق تقویت بنیه دفاعی و صنعتی بومی خود تضمین کرده و مصمم به حفظ آن است.
در نهایت، اظهارات جودت ییلماز فراتر از یک گزاره صرفاً نظامی است؛ این یک بیانیه سیاسی و اقتصادی استراتژیک است که بر لزوم توسعه پایدار صنعت دفاعی به عنوان ستون فقرات استقلال ملی و ضامن قدرت چانهزنی یک کشور در برابر چالشهای جهانی تأکید دارد. خودکفایی دفاعی نه تنها به معنای توانایی مقابله با تهدیدات خارجی، بلکه به منزله آزادی عمل کامل در تعیین سرنوشت و مسیر آینده یک ملت بدون دخالت و فشار خارجی است و آن را به یک عنصر حیاتی در تعریف حاکمیت ملی تبدیل میکند.