در پنج سال اخیر، اقتصاد ایالات متحده شاهد رشد چشمگیر و پایداری در بهرهوری بوده است که تحلیلگران اقتصادی را به تکاپو انداخته تا ریشههای این پدیده را دریابند. بسیاری از پیشبینیها نشان میداد که با گسترش مدلهای کاری منعطف، به خصوص دورکاری، ممکن است کارایی کاهش یابد، اما دادههای اخیر خلاف این را ثابت میکنند.
پردهبرداری از راز بهرهوری
اکنون، پروفسور نیکلاس بلوم از دانشگاه استنفورد، که یکی از برجستهترین محققان در زمینه اقتصاد کار و مدیریت است، پرده از این راز برداشته است. بر اساس تحلیلهای عمیق و تحقیقات گسترده بلوم، عامل اصلی نهفته در پس این افزایش چشمگیر بهرهوری، چیزی نیست جز مدل دورکاری که به طور فزایندهای در شرکتهای آمریکایی رواج یافته است.
پروفسور بلوم با بررسی دقیق دادههای اقتصادی و الگوهای کاری در آمریکا طی نیم دهه گذشته، به این نتیجه رسیده است که انعطافپذیری ناشی از دورکاری، به کارمندان اجازه داده تا زمان خود را بهینهتر مدیریت کنند، استرس ناشی از رفتوآمد را کاهش دهند و در محیطی که برایشان مناسبتر است، تمرکز بیشتری بر روی وظایف خود داشته باشند. این عوامل در مجموع منجر به افزایش خروجی و کیفیت کار شدهاند.
این یافتهها که توسط روزنامه حریت (Hürriyet) نیز بازتاب یافته، نه تنها دیدگاههای سنتی درباره محل کار را به چالش میکشد، بلکه مسیر جدیدی را برای سیاستگذاران اقتصادی و مدیران شرکتها روشن میسازد. در عصری که بسیاری از کشورها با چالشهای بهرهوری دست و پنجه نرم میکنند، تجربه آمریکا میتواند الگویی ارزشمند باشد.
نتیجهگیری پروفسور بلوم نشان میدهد که دورکاری صرفاً یک ترند موقت نبوده، بلکه به عنوان یک کاتالیزور قدرتمند برای رشد و پویایی اقتصادی درازمدت عمل میکند. این موضوع، بازاندیشی جدی در ساختارهای کاری و سرمایهگذاری بیشتر در زیرساختهای لازم برای حمایت از این مدل را ایجاب میکند تا مزایای آن در سطح ملی به حداکثر رسانده شود.