پس از زمینلرزههای ویرانگر ششم فوریه ۲۰۲۳ با کانون قهرمانمرعش که جان هزاران نفر را گرفت و خسارات گستردهای به زیرساختهای جنوب شرق ترکیه وارد کرد، دولت این کشور بلافاصله روند بازسازی و نوسازی مناطق آسیبدیده را آغاز کرد. در این میان، نقش صنایع دفاعی ترکیه، فراتر از تصورات اولیه، به عنوان یک بازوی قدرتمند اقتصادی در این فرآیند حیاتی خودنمایی میکند.
هالوگ گورگون، رئیس سازمان صنایع دفاعی ریاست جمهوری ترکیه، با تأکید بر اهمیت مشارکت تمامی بخشهای کشور در بازسازی، اعلام کرد که صنعت دفاعی ترکیه نیز سهم قابل توجهی در این تلاش ملی دارد. این سهم عمدتاً از طریق سرمایهگذاریهای استراتژیک و ایجاد ارزش اقتصادی در مناطق زلزلهزده محقق میشود و نشاندهنده تعهد عمیق این صنعت به رفاه و بازیابی ملت است.
محرکهای اقتصادی صنعت دفاعی در مناطق زلزلهزده
صنایع دفاعی ترکیه با تکیه بر توانمندیهای فناورانه و ظرفیتهای تولیدی گسترده خود، به چندین روش به اقتصاد منطقه کمک میکنند:
- سرمایهگذاریهای مستقیم: استقرار واحدهای تولیدی جدید یا توسعه زیرساختهای موجود در مناطق زلزلهزده، منجر به تزریق سرمایه و ایجاد پویایی اقتصادی میشود. این سرمایهگذاریها میتوانند در حوزههای مرتبط با زیرساختهای حیاتی یا فناوریهای دوگانه (صنعتی و نظامی) باشند.
- ایجاد اشتغال: پروژههای صنایع دفاعی نیاز به نیروی کار متخصص و غیرمتخصص دارند که فرصتهای شغلی پایداری را برای ساکنان منطقه فراهم میآورد و به کاهش مهاجرت اجباری کمک میکند.
- تقویت زنجیره تأمین محلی: نیاز به مواد اولیه، قطعات و خدمات از سوی تأمینکنندگان محلی، به رشد و توسعه کسبوکارهای کوچک و متوسط در منطقه کمک میکند و اقتصاد خرد را رونق میبخشد.
- انتقال فناوری و نوآوری: استفاده از فناوریهای پیشرفته در حوزههایی مانند ساختوساز مقاوم در برابر زلزله، سیستمهای ارتباطی اضطراری و لجستیک، میتواند استانداردهای بازسازی را ارتقاء بخشد و به پایداری آینده منطقه کمک کند.
این مشارکت نه تنها به تسریع روند بازسازی کمک میکند، بلکه به تقویت تابآوری اقتصادی و اجتماعی مناطق آسیبدیده در بلندمدت نیز میانجامد. سرمایهگذاریهای صنایع دفاعی، فراتر از یک کمک مقطعی، به عنوان یک موتور توسعه پایدار عمل کرده و به مناطق زلزلهزده امکان میدهد تا با زیرساختهای قویتر و اقتصادی متنوعتر، از نو برخیزند. این رویکرد، نشاندهنده یک نگاه جامع و استراتژیک به مسئله بازسازی است که در آن، تمامی ظرفیتهای ملی برای ساختن آیندهای بهتر بسیج شدهاند و نمونهای از همافزایی بینظیر بین بخشهای مختلف یک کشور در مواجهه با بحرانهای بزرگ است.